De finalepartij. Links Tamara Au-Havik, rechts Yvonne Roelofs.
Het NK Vrouwen was eind januari onbeslist geëindigd, omdat drie spelers met 4 uit 5 bovenaan eindigden. Tijdens het Keizer Karel toernooi werd de play-off gehouden om de nieuwe kampioen te bepalen.
De halve finale ging tussen Tamara Au-Havik 1k en Marianne Diederen 2k. Eerstgenoemde won en mocht daardoor de finale tegen Yvonne Roelofs 2k spelen. Omdat ze ook deze partij overtuigend wist te winnen, mag ze zich Nederlands Kampioen Vrouwen 2026 noemen. Ze ontving de bijbehorende bokaal uit handen van wedstrijdleider Niek van Diepen.
Uitreiking van de trofee.
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Play-off NK Vrouwen
Wat doe je als je emigreert, maar je oude goclub mist? Juist: je organiseert een interland. Dat moet Bas Vet (2d) gedacht hebben toen hij op 15 december 2025 een estafette-Go-wedstrijd over duizenden kilometers afstand opzette tussen de Eindhovense Goclub en de IJslandse Goclub uit Reykjavík. Dat leverde een avond vol overleg, verwarring, aanvallen, zelf-atari’s en vooral veel plezier op.
Beide teams bevonden zich fysiek op hun eigen locatie. In Eindhoven werd gespeeld op de vertrouwde speellocatie, met een extra kamer in hetzelfde gebouw om ongestoord te kunnen overleggen. In Reykjavík vond de strijd plaats in de huiskamer van Ósk Dagsdóttir (26k), aangevuld met een tweede kamer om de estafette soepel te laten verlopen. Op beide plekken stond een echt gobord, maar de partij zelf werd wereldwijd zichtbaar via de Online Go Server.
Ongelijk maar uitdagend
Van links naar rechts: Erlendur, Gylfi, Breki, ósk, Dagur, Hallbjorn, Bas
De teams waren qua speelsterkte niet perfect te matchen. De IJslandse club heeft relatief veel dubbel-digit kyu-spelers, waardoor het gemiddelde niveauverschil tussen de teams uitkwam op zo’n acht à negen stenen. Om het toch spannend te houden werd gekozen voor een handicappartij, beperkt tot drie stenen — genoeg om zwart een steuntje in de rug te geven, maar niet genoeg om het denkwerk te neutraliseren.
Tegengestelde strategieën
Vanaf de start werd duidelijk dat de teamcaptains verschillende keuzes maakten. Eindhoven (wit) stuurde direct een zwaargewicht naar het bord: John Schouten (2d). IJsland (zwart) koos juist voor een gewaagde opening met Dagur Sverrisson (25k). Het krachtsverschil liet zich al snel voelen. In de opening leidde een ongelukkige zelf-atari zelfs even tot wat verwarring bij de notulisten (scribes) en in een hoek werd zwart gesplitst door een fraaie witte ponnuki. Het resultaat: het handicapvoordeel was binnen korte tijd verdwenen en wit stond comfortabel beter. En toen kwam de wissel.
Orde op zaken
Na de eerste wissel besloot IJsland in te grijpen en werd Bas Vet (2d) afgevaardigd om het stokje over te nemen tegen Edwie Christiaens (4k). Edwie speelde koel en degelijk, zonder grote fouten, terwijl Bas een grootschalige aanval opzette die het verloop van de partij opnieuw op scherp zette.
Juist in deze fase begon de tijdsdruk een steeds grotere rol te spelen, met name aan IJslandse zijde, waar men minder gewend was aan het estafette-format en de strakke tijdinstellingen. Tot twee keer toe viel zelfs de vlag. Dat dit geen bron van frustratie werd, was te danken aan de sportieve houding van Eindhoven. Er werd coulant omgegaan met de tijdsoverschrijdingen: eenmaal door een voortijdige spelerswissel, en eenmaal door het direct plaatsen van de laatste steen.
Vanaf dat moment golfde het voordeel meerdere keren heen en weer, mede door de voortdurende wisseling in speelsterkte aan beide kanten.
De spanning hield lang stand. Toch hing er aan IJslandse zijde nog een onvermijdelijk moment in de lucht: ook de 26-kyu-speler (Ósk) moest nog aan de beurt komen. Achteraf bleek het mogelijk een strategische misrekening om dat zo lang uit te stellen. Ósk Dagsdóttir kwam uiteindelijk in het vroege eindspel aan zet en maakte daar een fout die wit de kans gaf diep het grote zwarte gebied binnen te dringen. Kort daarna restte zwart niets anders dan opgave.
Meer dan een uitslag
Los van het resultaat was deze estafette-go-avond vooral gezellig en leerzaam. De constante discussie binnen de teams, het zien terugkomen van ideeën (en misverstanden) op het bord, en het samenwerken onder tijdsdruk maakten het tot een geslaagde interland. Dat dit alles gebeurde met echte stenen, echte klokken en een oceaan ertussen, gaf de avond een extra charme.
Wat is estafette-go? Estafette-go is een variant op consultatie-go. Teams overleggen continu over strategie en mogelijke zetten, maar sturen steeds één vertegenwoordiger naar het bord. Deze speler speelt vervolgens 12 of 13 zetten zonder overleg. Door steeds af te wisselen tussen 12 en 13 zetten, wisselt ook welk team aan de beurt is bij de spelerswissel. Daarna neemt een nieuwe speler het stokje over, terwijl het teamoverleg doorgaat. De teamcaptain bepaalt telkens wie wordt uitgezonden. Tijdinstellingen zijn vaak kort, bijvoorbeeld vijf minuten per zettenreeks.
De interland-variant: estafette-go op afstand
Voor deze interland werd estafette-go aangepast naar een hybride vorm. Beide teams speelden op hun eigen locatie op een fysiek gobord. Aan elke kant was een notulist aanwezig, die de zetten invoerde op een goserver en de zetten van de tegenstander op het lokale bord naspeelde. De notulist bediende ook de klok voor de lokale speler en legde alvast de 12 of 13 stenen klaar voor de volgende vertegenwoordiger. Tussen de notulisten bestond een open audioverbinding, zodat de partij soepel en synchroon kon verlopen.
Deelnemers:
Deelnemers Eindhoven: Jorik Mandemaker (Team Captain, 2d), Nini Poortenga (10k), John Schouten (2d), Jillis Tjoelker (4k), Michiel Althof (6k), Edwie Christiaens (4k) en Arthur De Beaumont (3k) was notulist.
Deelnemers IJsland: Hallbjörn Þór Guðmundsson (Team Captain, 3d), Ósk Dagsdóttir (26k), Dagur Sverrisson (25k), Bas Vet (2d), Erlendur Már Antonsson (12k), Breki Palsson (8k), Gylfi Guðjohnsen (19k) en Catherine Verbrugge (18k) was notulist.
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Estafette-go over de oceaan
In het weekend van 14 en 15 maart wordt het vijftigste Keizer Karel Go Toernooi gehouden in wijkcentrum de Ark van Oost (Cipresstraat 154, Nijmegen). Toernooiformat: 5 ronden MacMahon, 60 minuten, komi is 6,5 en byo-yomi is 20 seconden of 20 zetten in 5 minuten. Op zondag wordt er een speciaal jeugdtoernooi gehouden (5 partijen van 30 minuten).
Het is het jubileum toernooi, dus er zijn prijzen voor iedereen (niet alleen voor top 3 en 4 uit 5 winnaars) De registratie gaat via E.Brummelkamp@chello.nl (naam, stad/land en sterkte) of voor 11:30 op het toernooi zelf. De entree bedraagt 30 euro (en 25 euro als je jonger dan 25 jaar bent). Registratie voor 14 maart geeft ook nog een 5 euro korting. In de entree is de lunch inbegrepen.
Eind vorig jaar verscheen een go-boek van een Nederlands auteur, Kim Ouweleen 4d. Het is het tweede deel van Weird and wonderful. Het eerste deel stamt uit 2021 en schreef hij toen samen met Peter Brouwer 6d. Net als het eerste deel vormt het een bonte verzameling van merkwaardige zetten en wonderbaarlijke technieken, die elk uitgebreid behandeld worden.
Waar deel 1 zich richtte op bijzondere zetten die door professionals gespeeld werden, is deel 2 vooral gebaseerd op wat de AI aan inzichten opgeleverd heeft. Gelukkig wordt de lezer niet vermoeid met percentages en of een zet 2,1 punt kost dan wel 2,8 punt. De auteur geeft alleen de conclusies en de belangrijkste varianten. Wie zelf wel eens met AI een partij analyseert, weet dat dat nog niet zo gemakkelijk is. Een AI geeft veel zetten en getallen, maar iets fatsoenlijk toelichten is er helaas niet bij.
Een deel van het boek gaat over de ontmaskering van zetten die de mens verzonnen heeft. Een typisch voorbeeld is te zien in diagram 1. Lang geleden leerde ik dat een zet als Wit 4 een elegante manier is om je te redden wanneer je groep zwaar onder vuur ligt. Het is een schoolvoorbeeld van een klassieke tesuji bedacht door de oude meesters. Maar helaas, de AI vindt het over het algemeen geen goede zet. Soms overigens wel, hetgeen aan de hand van een paar voorbeeldpartijen wordt toegelicht.
Diagram 1
Een ander deel van het boek gaat over zetten die door de AI geïntroduceerd zijn en waarom deze zo goed zijn. Het zijn vooral om zetten in de opening en het middenspel, zoals die in diagram 2. De witte vorm rechtsboven is inmiddels wel bekend, ook die is een uitvinding van de AI. Maar om daarna te vervolgen met Wit 1 in dit diagram is een zet waar een mens niet zo snel op zou komen. De effectiviteit van deze ‘submarine pincer’ wordt haarfijn uitgelegd. Het is een mooi voorbeeld van de herwaardering van zetten op de tweede lijn waarvoor de AI verantwoordelijk is.
Diagram 2
Behalve deze twee invalshoeken komen nog tal van andere nieuwigheden en fascinerende zetten aan bod. Soms gaat de analyse behoorlijk diep, dus het is geen boek voor beginnende gospelers, al worden ook de meer de basale dingen netjes uitgelegd. Zelfs ervaren spelers zullen veel dingen aantreffen die ze nog niet wisten. Genoeg ideeën om eens uit te proberen en je tegenstander mee te verrassen. Na lezing blijf je ongetwijfeld achter met het idee dat er nog veel onvermoede diepten in het go-spel schuilen.
Weird and Wonderful volume 2, Kim Ouweleen.
Kiseido Publishing Company, oktober 2025, 235 pagina’s.
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor BookReview: Weird and wonderful (Volume 2)
Alle jeugdspelers worden van harte uitgenodigd om deel te nemen aan de Nederlandse Jeugd Go Kampioenschappen 2026. Ook als je niet direct kans maakt om kampioen te worden, maar wel plezier hebt in go spelen, zien we je graag op het toernooi! Er zijn diverse prijzen te winnen en de deelname is gratis.
Programma (onder voorbehoud): 11:00 start 1e ronde Verdere details van het programma volgen zodra er voldoende zicht is op het aantal deelnemers. We zullen proberen uiterlijk rond 17:00 de prijsuitreiking te houden.
Eisen voor deelname: • De Nederlandse nationaliteit hebben of minstens twee jaar in Nederland wonen. • (Jeugd)Lid zijn van de Nederlandse Go Bond • Zelfstandig een partij go kunnen spelen en tellen op een 19 bij 19 formaat go-bord (wit diploma of 30e kyu is voldoende) Er zijn 3 leeftijdsklassen: onder 12 jaar, onder 16 jaar en onder 18 jaar. • Onder 12: geboren op of na 1 januari 2014 • Onder 16: geboren tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 • Onder 20: geboren tussen 1 januari 2006 en 31 januari 2009 Inschrijven kan tot en met vrijdag 9 januari 2026 via e-mail naar secretaris@gobond.nl. Vermeld daarbij je naam, je geboortedatum en je sterkte. Ook voor vragen kun je terecht op dat e-mailadres. Hopelijk tot ziens op 18 januari!
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Nederlandse Jeugd Go Kampioenschappen 2026
Dit boek is het vervolg op het eerste deel van de Weird and Wonderful serie, getiteld Extraordinary Moves by Professional Go Players (om over deel 1 te lezen, klik hier).
Waar deel 1 gewijd was aan menselijke creativiteit en vindingrijkheid, richt deel 2 zich voornamelijk op AI-analyse, met name de beoordeling van onconventionele joseki en reeksen openingszetten die het best kunnen worden omschreven als technieken.
Het boek is verkrijgbaar in paperback op de website van Kiseido en op de Amazon-pagina van Kiseido (klik hier voor de homepage van Kiseido, en hier for Amazon), of de website van European distributor Schaak & Go winkel Het Paard (click hier) en als e-book in de SmartGo webwinkel (klik hier). Binnenkort zal het ook verkrijgbaar zijn in andere go shops wereldwijd.
De omslag van deel 2 is, wederom, door Kim ontworpen. Het toont een oog dat een go-bord eronder observeert; de positie op het bord is afkomstig uit een professioneel spel dat hij analyseert op pagina 209 van het boek. In het hoofdstuk “Een techniek om opsluiting te vermijden”. Het oog staat voor de kunstmatige intelligentie. In de reflectie van het oog zien we hoe de AI de cruciale zet beoordeelt: een witte keima gericht op het doorbreken van de zwarte positie. Het zwevende oog is geïnspireerd op kunstwerken van Odilon Redon en Salvador Dalí.
Weird and Wonderful, Volume 2: Unusual Opening Patterns and Techniques through the Eyes of AI. In oktober 2025 uitgegeven door de Kiseido Publishing Company.
Lees hier de review op deze website.
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Weird and Wonderful, volume 2
De eerste nieuwsbrief die u heeft ontvangen in plaats van het Go Bulletin heeft U op deze website gebracht. Hier kunnen al uw berichten, toernooiverslagen en verhalen worden geplaats die niet op de “officiële” website van de Nederlandse Go Bond kunnen worden opgenomen. Voordeel van plaatsing op een website zoals deze is dat alle berichten ook vindbaar worden via de zoekmachines, wat niet mogelijk is als het bericht in het Go Bulletin pdf bestand worden gepubliceerd. Wij hopen dan ook dat U volop gebruik zult maken van deze mogelijkheid en al uw nieuws, verslagen, fotoreportages en overige berichten aan ons toe zult blijven sturen.
Het Nederlands kampioenschap parengo 2025 werd op 26 oktober gehouden in denksportcentrum Dijckzigt in Utrecht
Het toernooi werd gewonnen door Nika Petrashevska en Martijn van Ling, die vier partijen op rij wonnen. Vooral in hun eerste partij tegen Els Buntsma en Merijn de Jong hadden ze het moeilijk. De tweede plaats werd gedeeld door Annemarie de Putter en Geert Groenen en Yvonne Roelofs en Michiel Eijkhout. Deze teams verloren alleen van de winnaars.
Er deden zes paren mee, wat minder dan vorig jaar. Door griep en dergelijke waren twee paren genoodzaakt zich op het allerlaatste moment af te melden.Het toernooi werd voorbeeldig geleid door Han Ellenbroek, die op het laatste moment moest invallen als wedstrijdleider, en die de klok nauwkeurig in de gaten hield. Het speelschema was strak, met vier ronden die elk anderhalf uur in beslag namen.
Een beeld uit de eerste ronde van het NK parengo 2025. Rechts het winnende paar. Foto: Michiel Eijkhout.
Martini Cup toernooi
De Martini Cup, het Groningse go toernooi trok 39 deelnemers. De top was sterk bezet, met negen spelers van 4e dan en sterker.
Het toernooi telde vier ronden, met een bedenktijd van 45 minuten en 15 seconden Fischer tijd. Toernooiwinnaar werd Geert Groenen 5d die al zijn partijen won. De tweede plaats werd gedeeld door Mingrui Zhang 6d en Rob van Zeijst 7d, die allebei één partij verloren.
Ook Anjo Korthout 6k viel in de prijzen door alle vier zijn partijen te winnen. Deelnemers met een score van 3 uit 4 waren Taco Peters 3d, Kevin Shen 1d , Bastiaan Bekooij 1k en Klaas van der Laan 8k. De volledige toernooitabel is te vinden in de Europese Go Database (EGD).
Apeldoorns toernooi
Zaterdag 27 september
Het Apeldoorns toernooi werd op 20 september gehouden. Er namen 40 mensen deel aan dit eendaagse toernooi.
Winnaar werd Rob van Zeijst 7d, die ongeslagen bleef. De tweede plaats ging naar Geert Groenen met 4 uit 5 en de derde plaats werd door drie spelers met 3 uit 5 gedeeld: Danyl Petrashevskyi 3d, Zherui Wang 5d en Rudi Verhagen 4d.
Twee andere deelnemers leverden een opvallende prestatie: Sjors Huisjes 8k van goclub Salland won al zijn partijen en Hennie Groot Lipman 1d haalde een score van 4 uit 5. Daarnaast viel op dat Johan van Wijngaarden 1k twee keer van een derde dan wist te winnen. Hij kreeg de prijs voor de beste kyu-speler. Vera Avraamova 9k kreeg de prijs voor de jeugdspelers en de lootprijs ging naar Martin Finke.
Na jaren geen Amsterdams go toernooi en afgelasting van het Dutch Open van vorig jaar werd het de hoogste tijd voor weer een sterk toernooi in Amsterdam. Het toernooi werd gespeeld in het Hemelvaartweekend (30 mei -1 juni) in het Cygnus Gynasium aan de Wibautstraat. Met een beschermd binnenterrein met enkele parkeerplaatsen, en een metrohalte nabij, een luxe plek voor Amsterdamse begrippen. De speelzaal bleek ook ruim te voldoen aan de wensen van de gospeler. De eerste 8 borden waren elk op een aparte vast tafel met banken geplaatst die de spelers veel privacy boden. De eerste 3 borden waren elektronisch zodat de partijen live gevolgd konden worden via internet. De rest van de speelzaal bood ruimte voor een verdubbeling van het aantal spelers. Op het binnenterrein was ruim plek voor spelers die daar een partij wilde spelen.
Met 15 spelers in de eerst MacMahon groep van 4e dan of sterker beloofde het een redelijk sterk bezet toernooi te worden. Er deden 54 deelnemer mee van wie ruim de helft danspeler. Er werd gespeeld met klokken volgens het Fisher-systeem met 45 minuten basistijd en 20 seconden bonus per zet. Ik was wedstrijdleider en deed de loting. Hieronder volgt een verslag.
Donderdag
Op donderdag avond is er eerst een ontvangstborrel in het Campanile hotel aan de rand van het Gaasperpark. Ik maak kennis met enkele gospelers van verre, waaronder Lukas Podpera (7d) uit Tsjechië. Hij is een van de favorieten. Er wordt gepraat over het gemak waarmee AI-hulpmiddelen op je telefoon gebruikt kunnen worden. Het is duidelijk dat het gebruik van de telefoon tijdens een partij uit den boze is. Daar moet in het hedendaagse go streng op gelet worden. Ik ga niet te laat naar huis, want het is morgen weer vroeg dag.
Vrijdag
Bij de registratie blijken er weinig verrassingen. Een hand vol ingeschreven spelers is niet komen opdagen en er zijn slechts enkele nieuwe aanmeldingen. Na de openingsspeech van Marian Diederen kan het toernooi beginnen. Uit Hongarije is het 11-jarige talent Bende Barcza (4d) gekomen met zijn vader. Hij speelt de eerste ronde tegen Ger Hanssen. De klok blijkt na een uur spelen niet goed afgesteld. Na het herstellen van de klok tijd is Bende even van streek. Zijn vader weet hem te overtuigen om het spel voort te zetten en dat doet hij met succes. Buiten speelt Dave de Vos zijn partij tegen Xin Dugu uit Frankrijk. Xin blijkt hypergevoelig voor geluiden en zal al haar partijen buiten spelen. Dankzij het mooie weer is dit een aangename oplossing.
In de volgende ronde moet Bende tegen Lukas Podpera (7d) en die geeft hij verrassend goed partij, maar uiteindelijk trek Lukas toch de partij naar zich toe en wint met 7,5 punt. Van de lokale favorieten presenteert Frank Janssen (6d) zich het beste door van Benjamin Teuber (6d) te winnen. In de hal naast de toernooizaal analyseren diverse spelers met Rob van Zeijst hun partij.
Zaterdag
Na een derde ronde zonder grote verrassingen wordt in de vierde ronde de partij tussen de twee nog ongeslagen spelers gepeeld. Hierin weet Lukas Podpera een grote groep van Kim Dohyup te vangen en wint hij door opgave. Hij staat nu alleen aan de leiding.
In de avond kunnen mensen deelnemen aan een boottocht door de grachten. Ikzelf heb een avondje vrij en weet die op een Amsterdams terras aan een verfijnde maaltijd in goed gezelschap te besteden.
Zondag
In de vijfde ronde speelt Lukas tegen Shukai Kirby Zhang (6d). Het wordt een partij op het scherpst van de snede en Shukai wint met een halve punt. Op het tweede bord speelt Kim tegen Michiel Eijkhout (5d). Kim wint uiteindelijk met 10,5 punt maar krijgt de partij niet cadeau.
De laatste ronde winnen Lukas en en Kim beide overtuigend door opgave tegen respectievelijk Benjamin en Shukai. Lukas wint het toernooi en Kim wordt tweede, beide met 5 punten, en Benjamin wint de derde prijs.
Frank Janssen en Marianne Diederen doen de prijsuitreiking en de afsluiting. Frank blijkt zelf ook een prijs te hebben gewonnen die dan weer door Marianne kan worden uitgedeeld. Altijd handig zo’n duo prijsuitreiking. Al met al vond ik het een prettig toernooi op een mooie locatie. Volgend jaar weer doen! Hopelijk met nog wat meer deelnemers!
Zo af en toe rijd ik met Erik mee naar een toernooi in de buurt. Deze keer gingen we naar ’s Hertogenbosch en om preciezer te zijn naar de volkstuinen van pastoor Barten, een tuinencomplex dat om en nabij een eeuw geleden zal zijn opgericht, schat ik. Tussen de partijen door kun je daar heerlijk wandelen in het groen.
Twee uit vijf, maar wel allemaal tegen duidelijk hoger gerankte spelers (met handicap stenen dat dan weer wel). Ik ben dus wel tevreden; zeker om die eerste dan, die ik wat minder vrolijk heb gemaakt. Om dan maar niet te spreken van de communicatie bobo van onze bond, die mij als een angstgegner begint te zien. Prima.
Ik houd van de informele sfeer van dit toernooi. Brabantse hartelijkheid. Het is er niet zo serieus als bij andere toernooien. Er is tijd voor serieuze en minder serieuze gesprekken. Het is relaxt. Het is duidelijk dat go hier eigenlijk een bijzaak is; een belangrijke bijzaak weliswaar, maar niettemin een bijzaak. Er is meer in ons bestaan dan alleen maar go. Je ziet hier geen spelers met kingsize oogkleppen op.
Voor de laatste ronde kwam er een aantal go-artikelen uit de nalatenschap van Frits op ten Berg ter tafel. Wie interesse had mocht wat uitzoeken. En zo kwam ik in het bezit van Scott A. Boorman’s The protracted game, met de enigszins onheilspellende toevoeging A wei-chi interpretation of maoist revolutionary strategy. Wat mij aantrok in dit boek was het geringe aantal go-diagrammen en vooral veel tekst.
Pas toen ik thuis kwam ontdekte ik dat er enveloppe met inhoud als bladwijzer verstopt zat tussen pagina 24 en 25. Het was een brief van Frits met een bijzonder aanbod waar helaas waarschijnlijk nooit van gebruik is gemaakt.
Ik was het allang weer vergeten, maar zeker 25 jaar geleden vroeg een go-maat mij of ik in zin had om bij meneer Frits een partij go te gaan spelen.
Meneer Frits. En zo is het maar net.
Geplaatst inUncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Een leuke herinnering aan meneer Frits
