Martin tijdens het NK Rapid 2022 te Utrecht
Op 15 augustus is Martin Finke overleden. Velen in de Go-wereld kennen hem. Hij heeft ook veel voor Go betekent, zowel in Nederland als in de rest van de wereld. Hierbij de afscheidstekst die is uitgesproken door de voorzitter van de NGoB Frank Janssen op zijn uitvaart.
Als oude vriend van Martin en als voorzitter van de Nederlandse Go Bond heb ik de eer iets te vertellen over Martins grote hobby: het voor sommigen van u misschien wat mysterieuze spel go. Ik heb nog het eerste boekje dat verscheen tijdens het Go-congres van 1994 in Maastricht. Daarin stelt de hoofdorganisator zich voor. Martin schrijft het volgende: “Wie is die man? Ik heb hem nog nooit een toernooi zien winnen. Hij staat niet op de lijst van topspelers. Dat klopt helemaal. In mijn acht jaar als go-speler heb ik de sterkte van 4e kyu bereikt. Een prachtig niveau waarop je met veel plezier je partijen kunt spelen, zonder de druk om veel te moeten studeren om verder te komen. Want go is plezier, en dat wens ik ook alle deelnemers in Maastricht toe.”
In dit citaat zit al vrijwel alles wat er over Martin en go te zeggen is. Toch wil ik er nog iets aan toevoegen, want Martin is op allerlei niveaus van grote betekenis geweest voor de go-wereld. Er is meer dan alleen winnaars en kampioenen. Zonder mensen als Martin zou het platform waarop die spelers kunnen acteren niet bestaan.
Martin in 2009 bij de opening van het EGC 2009
Ergens rond 1986 kwam Martin Finke naar Eindhoven. Hij volgde een van de grote beginnerscursussen die wij destijds verzorgden bij de Eindhovense Go-club, en Martin bleef daarna lid. Philips nam in die jaren grote aantallen hoogopgeleiden aan, en de Go-club was een aantrekkelijke plek om vrije tijd door te brengen. Ik denk dat juist voor Martin gold dat het op de Go-club zo gezellig was. Niet de lange stiltes zoals je die bij veel dam- en schaakclubs ziet, maar juist veel geklets en gelach. We zagen elkaar ook buiten de club. We hadden een kookgroepje met Willem, Marian en mij. En als Martin aan de beurt was, kon je rekenen op een haute cuisine-driegangenmaaltijd. Gezelligheid was belangrijk voor Martin. Ik herinner me de bezoeken aan de go-toernooien in Parijs met Pasen, met een grote groep uit Eindhoven. En ook de go-congressen, zoals dat in Canterbury in 1992. We zaten daar met de Nederlanders in groepshuisjes en hebben enorm veel plezier gehad, mede door de grote hoeveelheid moppen die Martin vertelde. Geert had aangekondigd dat zijn haar eraf zou gaan als hij het erg goed deed. Toen dat inderdaad het geval was, stond Martin klaar met het scheermes om die klus te klaren.
Martin tijdens het EGC Bordeaux 2011
Rond die tijd nam Martin zijn eerste grote project op zich. Hij wilde het Go-congres weer naar Nederland halen. Voor de niet-gospelers onder u: het Go-congres is een bijeenkomst van twee weken met go-toernooien, maar ook met veel aandacht voor vakantie. In 1994 ging het om ruim vijfhonderd deelnemers. Met een voornamelijk Eindhovense groep kreeg hij het voor elkaar dit in Maastricht te organiseren. De periode ernaartoe was heel intensief, maar Martin zorgde altijd voor een fijne sfeer waarin goed werd overlegd, zodat het ook leuk bleef. Het congres werd een groot succes. Daarna nam Martin nog verschillende andere organisatieklussen op zich. Zo heeft hij tot twee keer toe de Europese Jeugdkampioenschappen naar Zandvoort gehaald. Ondertussen werd hij ook, zoals hij dat zelf met humor kon relativeren, een soort bobo. Maar hij vertelde er wel bij dat je die term beter niet in het buitenland kunt gebruiken. In Japan is het straattaal voor iets heel anders.
Martin tijdens de Dutch Open Den Haag 2021
Martin is onder andere voorzitter geweest van de Nederlandse Go Bond. Ook zat hij als secretaris en later als vicevoorzitter in het bestuur van de Europese Go Federatie. Daarnaast vertegenwoordigde hij Europa in het bestuur van de Internationale Go Federatie en reisde hij daarvoor diverse malen naar het Verre Oosten, iets wat hij sowieso graag deed. Tot voor kort was hij zelfs nog betrokken bij het opzetten van het Iwamoto Fonds, dat go-projecten in Europa gaat sponsoren. In al die functies zette hij zich in voor de verspreiding van go onder een zo breed mogelijke groep mensen. Overigens deed hij dat vooral op de achtergrond. Martin praatte zelden in het openbaar over al het werk dat hij verzette.
Dan wil ik nog kort iets zeggen over Martin als go-speler. Met de nadruk op kort, want dat waren zijn partijen altijd. Martin nam snelle, intuïtieve beslissingen. Hij zocht naar plekken op het bord waar je een leuk gevecht kon starten. En nadat de stofwolken van al die gevechtjes waren neergedaald, keek hij even of het zin had om de partij helemaal uit te spelen, of dat het tijd was om op te geven.
Martin tijdens de Dutch Open Leiden 2023
Wat blijft, is het beeld van iemand die mensen bij elkaar bracht: aan tafel, aan het go-bord, op vergaderingen en bij toernooien. Iemand die plezier maakte, verantwoordelijkheid nam en anderen de ruimte gaf om te spelen, te groeien en samen te zijn. Zo zal ik Martin blijven herinneren, en velen met mij: als een betrokken organisator, een trouwe go-vriend en vooral als een warm en humorvol mens.
Dankjewel, Martin.
